วิธีใช้งานทำเนียบรุ่น

เมื่อเพื่อนๆ เข้ามาที่ https://ag27kku.wordpress.com/ แห่งนี้ จะเห็นเมนูทางด้านขวามือ และมี “ทำเนียบรุ่น” ให้กด เพื่อเข้าไปดูรายการในทำเนียบรุ่น เมื่อกดแล้ว เพื่อนจะได้เว็บหน้าตาเหมือนในรูปข้างล่างนี้

Screenshot

เมื่อเลื่อนหน้าเว็บลงมาถึงข้างล่าง จะพบ Link “เรื่องที่เก่ากว่า” ดูรูปด้านล่างประกอบ

Screenshot2

เมื่อกดตรง “เรื่องที่เก่ากว่า” แล้ว หน้าเว็บจะเปลี่ยนไป ที่ตำแหน่งล่างสุดของเว็บจะมี “เรื่องที่ใหม่กว่า” เหมือนรูปด้านล่าง และหากเพื่อนกดตรง “เรื่องที่ใหม่กว่า” ก็จะกลับไปยังหน้าก่อนนี้

Screenshot3

เนื่องจากตอนนี้ข้อมูลในทำเนียบรุ่นมีเพียงเท่านี้ หากใครต้องการส่งข้อมูลขึ้นทำเนียบรุ่นได้ด้วยตัวเอง กรุณา e-mail มาแจ้งให้เราทราบ เราจะได้เพิ่มเพื่อนเข้ามาเป็นผู้เขียนร่วมใน blog แห่งนี้

ต่อไปเมื่อมีข้อมูลของเพื่อนๆ ในทำเนียบรุ่นมากขึ้น เราจะจัดการหาวิธีทำ link ไปยังข้อมูลของเพื่อนแต่ละคนให้ค้นหากันง่ายขึ้นอีกทีครับ

โชคดี
หน่อย HIV

ให้ความเห็น

อุทัย โคตรดก

นายอุทัย โคตรดก
รหัส 331262-2
ที่อยู่ อาจารย์ประจำคณะเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม อ.เมือง จ. มหาสารคาม
อีเมล์ toouthai@yahoo.com

โดย: toouthai@yahoo.com [8 มิ.ย. 48 11:30] ( IP A:202.12.97.119 X: )

Comments (155)

ธนศีล นุ่มอาชา (หน่อย HIV)

update รูปตัวเองบ้างสิ

โดย: หุ หุ หุ [4 มิ.ย. 48 21:11] ( IP A:202.29.21.51 X: )

Comments (29)

พิกุล นุชนวลรัตน์ (ปิ๋ม)

พิกุล นุชนวลรัตน์ (ปิ๋ม)
รหัส 331125-9 สาขาโรคพืชวิทยา
ภูมิลำเนา ขอนแก่น
ที่ทำงาน มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี จ.จันทบุรี
Email : pikul_pim@hotmail.com

โดย: ปิ๋ม [3 มิ.ย. 48 20:55] ( IP A:202.29.21.51 X: )

Comments (32)

ฑิฆัมพร เจริญวัย (ภาษ)

ฑิฆัมพร เจริญวัย (ภาษ)
รหัส 331059-9 สาขาสัตวศาสตร์
E-mail : tjarernwai@hotmail.com

โดย: ญ [3 มิ.ย. 48 17:44] ( IP A:158.108.144.176 X: )

Comments (31)

รูปงาน Meeting AG27

ใครมีช่วย post ด้วยนะจ๊ะ

โดย: เด็กเกษตร [15 พ.ค. 49 15:59] ( IP A:203.188.39.86 X: )

Comments (41)

ซินจ่าว…………..เวียตนาม 3

วันที่ 15 เมษายน 2549 วันที่ 3 ในเว้
เรา ตื่นกัน 7 โมงเช้าเพราะไม่ต้องรีบมากนักในวันนี้ หลังจากทำธุระส่วนตัวเสร็จเราก็เดินหาข้าวเช้ากินก่อนออกเดินทางไปสถานีรถไฟ เพื่อไปฮานอย

เช้าวันนี้เป็นเช้าวันฝนตกบรรยากาศเลยสลึมสะลือและ หงอยเหงาพอสมควร ตามถนนหนทางในเว้มีรถมอไซค์และจักรยานบางตากว่าทุกวัน ขนาดสีแยกที่เคยคลาคล่ำไปด้วยผู้คนบนมอไซค์ยังลดลงขนาดนี้

สีแยกหน้าร้านข้าวใกล้โรงแรม………..

ผู้ชายว่วนใหญ่นั่งกิกาแฟยามเช้าที่ร้าน บางทีเจ้าของร้านก็เอาโต๊ออกมาตั้งหน้าร้านบ้าง ตามทางเท้าบ้าง แต่วันนี้ต้องงดซักวันเพราะฝนพ่นฝอยมาตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงเช้านี้ แต่ก็ดีไปอย่าง เพราะถ้าฝนไม่ตกอากาศคงอ้าวกว่านี้เยอะ ทำให้น่าเดินเล่นกว่ายามอากาศร้อน

หน้าร้านกาแฟเช้าวันฝนตก………

เราชวนกันออกมาหาอะไรกินรองท้องก่อนเดินทาง เพื่อนๆพี่บางคนกินกาแฟ บางคนกินซาลาเปา ส่วนเรากินแบ๋งห์หมี่ไปหน่อยนึง พอลองชิมดูแล้วรู้สึกอร่อย เลยซื้อตุนไว้เป็นเสบียงด้วย 5-6 ชิ้น(ใหญ่ๆ)เอาไว้เป็นเสบียงตอนนั่งรถไฟไปฮานอยวันนี้ด้วย

เราไป ฮอยอันมาแล้วซื้อแบ๋งห์หมี่กินที่นั่น ก็อร่อยดีนะ ราคา 5000 ด่องต่ออัน แต่เมื่อได้ลองกินแบ๋งห์หมี่ที่เว้ กลับรสชาดดีพอๆกันแถมราคาแค่อันละ 3000 ด่องเอง ถูกกว่าที่ฮอยอันซะอีก โอ้หนอชีวิต….อุตสาห์ไปกินซะไกลที่ไหนได้อยู่ใกล้ตัวเองแท้ๆทั้งอร่อยและ ถูกกว่าซะอีก นี่หล่ะน๊าที่คำโบราณท่านว่า…ใกล้เกลือกินด่าง

ตู้ใส่แบ๋งห์หมี่ที่เว้…………กับซี่โคล่ยามฝนตก

ขณะที่เรานั่งลิ้มชิมรสแบ่งห์หมี่อยู่ในร้านได้ครึ่งอัน นางก็เดินกลับมาพร้อมพี่อีกคนแล้วบอกว่าไปกินเฝอมาชามละ 5000 ด่อง ซึ่งตอนแรกแม่ค้าเห้นว่าเป็นคนแปลกหน้าก็บอกราคา 10000 ด่อง นางและพี่บอกว่าไม่เอาแพง เค้าก็ลดเหลือ 7000 ด่อง คราวนี้นางจะเดินหนี แม่ค้าเลยเรียกไว้แล้วบอกว่าชามละ 5000 ด่องเอง 2คนนั้นเลยกินแล้วก็มาบอกต่อเราว่า…แซ่บนัวขนาด….เราเลยลองไปชิมตาม เพื่อนคอมเมนต์ดู

เฝอญวณ………….

เส้นเฝอของที่นี่คล้ายเส้นก๋วยจั๊บญวนหรือข้าวเปียกเส้นหนองคาย (แต่เราว่าคล้ายเส้นข้าวปุ้นน่ะ) ใส่น้ำซุปพร้อมเนื้อหมูต้มเปื่อยและหมูไม่เปื่อยผสมบ้างเพราะคงเปื่อยไม่ทัน เพราะขายดี นอกนั้นก็ใส่ผักดังที่เห็น รสชาดอร่อย แซ่บนัวหลาย ไม่ต้องปรุงเพิ่มก็กินได้ แต่ถ้าใครชอบเผ็ดก็เติมพริกเผาได้ นอกนั้นก็มีผักแกล้มให้ด้วยอีกจาน

บนโต๊ะน่ะพอรับได้หรอกนะสำหรับ ร้านอาหารเวียตแบบชาวบ้านกินส่วนใหญ่ในเว้น่ะ แต่ใต้โต๊ะนี่ซี้ อย่าไปมองเชียว เพราะทั้งทิชชู่ กระดูกหมู ผัก และสิ่งของที่ไม่พึงประสงค์ส่วนใหญ่ เจ้าของร้านก็จะกวาดลงพื้น ถ้าเผอิญเผลอไปมองเข้าอาจจะกลืนเฝอแซ่บนัวไม่ลงก็เป็นได้ แต่เราโดนฝึกมาซะชินกับเรื่องกินง่ายอยู่ง่าย ก็เลยพอซัดลงบ้างจนหมดจาน 55555

อ้อ..เรื่องโต๊ะ-เก้าอี้ที่เวียตอีกอย่างที่น่าสนใจก็คือ เค้าจะใช้เก้าอี้ตัวเตี้ยแบบพลาสติกที่เราใช้นั่งซักผ้าเป็นเก้าอี้สำหรับ นั่งกินข้าว ดังนั้น…โต๊ะกินข้าวก็ต้องตัวเล็กลงมาด้วยเพื่อให้เหมาะสมกัน ไม่รู้ว่าเพราะคนเวียตนามตัวเล็ก หรือเพราะเก็บสะดวก หรือเพราะซื้อหาง่าย-ราคาถูกก็ไม่รู้ เฟอร์นิเจอร์ของร้านข้าว ก๋วยเตี๋ยว ร้านเหล้าทั่วๆไปตามบาทวิถีของชาวเวียตถึงได้มีขนาดเล็กนัก เห็นแล้วก็พาลให้นึกว่าเก้าอี้สำหรับเด็กน่าจะเหมาะกับคนเวียตนาม

ดูกันให้ชัดๆกับเฝอญวน………..บนโต๊ะ

อีกอย่างที่ดูแล้วน่ากลัวก็คือ…ไอ้เจ้าตะเกียบที่ใช้คีบเส้นเฝอเข้าปากนี่ แหละ มันช่างเป็นขุยดีจัง ไม่รู้ว่าเป้นเพระอากาศเย็น-ชื้นหรือเปล่าที่ทำให้คุณภาพของตะเกียบลดลง หรือเป็นเพราะขายดีจนเจ้าของร้านล้างแล้ว ล้างอีก แล้วนำเวียนกลับมาใช้อย่างเร็วก็ไม่รู้ ไม้ตะเกียบก็เลยลอกและเป็นขุย อึ๋ยส์ๆๆๆ………

อ้อ…ที่จานผัก เค้ามีบริการมะนาวให้ด้วยนะ สำหรับคนเปรี้ยวจี๊ด-ก็เติมกันไป ส่วนน้ำที่เห็นเหลืองๆนั่น อย่าได้ไปกลืนลงคอเชียว มันคือน้ำเปล่าของเจ้าของร้านที่มีไว้บริการแขกที่มากินเฝอ ที่เราแนะนำไม่ให้ดื่มน้ำที่เจ้าของร้านนำมาไว้บริการก็เพระว่ามันไม่ค่อย สะอาดน่ะ เดี๋ยวจะท้องร่วงได้ง่ายๆ ส่วนเราเองหอบหิ้วน้ำมาเองโดยซื้อจากร้านค้าใกล้โรงแรมในราคาขวดลิตรขวดละ 10000 ด่อง ก็ประมาณ 25 บาท แต่ถ้าไปซื้อในแหล่งท่องเที่ยวเราก็ซื้อในราคา 15000 ด่อง แพงกว่ากันพอสมควร

พอกินอิ่มและซื้อเสบียงตุนเรียบร้อย เราก็เดินกลับโรงแรมซึ่งอยู่ห่างจากร้านแบ๋งห์หมี่ประมาณ 30 เมตร เตรียมกระเป๋ามารอรถแท๊กซี่ที่จะไปส่งที่สถานีรถไฟ เราไปถึงสถานีรถไฟก่อน 9 โมงเล็กน้อย เพราะรถไฟจากโฮจิมินท์จะมาถึงเว้ประมาณ 9.15 น. ฝนก็ยังคงตกอยู่ดี เราเห็นสามล้อ-ซี่โคล่จอดสนิทอยู่หลายคันทีเดียวที่ร้านขายของตรงข้ามสถานี รถไฟ ส่วนผู้คนที่ยังหาที่ไปไม่ได้ก็มายืนหลบฝนใต้ชายคาของสถานีรถไฟ

พอเข้าไปในสถานีรถไฟ เราต้องควักตั๋วออกมาให้เจ้าหน้าที่ตรวจก่อน แล้วเข้าไปนั่งรอในห้องรอที่แยกเป็นสัดเป้นส่วนจากห้องซื้อตั๋วทั่วไป มีทีวีให้ดูด้วย ตอนนั้นมีแข่งบอลลีกเลยค่อยน่าดูหน่อย…..มีคนรออยู่พอสมควรไม่มากทั้ง ฝรั่งและคนเวียต เราซื้อตั๋วรถไฟชั้น 2 เป็นโบกี้แอร์ ที่นั่งปรับเอนได้ เบาะนุ่ม แต่นั่งรวมกับคนเวียต โดยคนเวียตนั่งที่นั่งหันหน้าไปทางเดียวกับทางรถไฟวิ่งไป ส่วนนักท่องเที่ยวนั่งที่นั่งหันหลังสวนทางกับทางรถไฟ แบบว่านั่งประจันหน้ากับเจ้าบ้าน

ภายในสถานี….เค้าให้เฉพาะคนที่มีตั๋วเท่านั้นเข้าไปได้

Regarding SWT, I can supply generic recipes for pates, chunks in gravy, and chunks in jelly, however, it would be useful if I had information on the meats available, the relative cost of the meats, and the pack format (eg cans, alutrays etc.), and the pack weights. Information on how they intend to produce the chunks would also be useful.

โดย: ภาษ-นักผจญภัย [9 พ.ค. 49 13:33] ( IP A:202.183.129.162 X: )

Comments (81)

Older Posts »